Vi-n 1 Một thời Tôn giả Anuruddha trú ở giữa dân chúng Kosala, tại một khu rừng.
Vi-n 2 Rồi một Thiên nữ ở chúng Tāvatiṁsa, tên là Jàlinii, đời trước là vợ của Tôn giả Anuruddha, đi đến Tôn giả Anuruddha.
Vi-n 3 Sau khi đến, vị ấy nói lên bài kệ với Tôn giả Anuruddha:
Hãy hướng tâm tư Ông,
Vào đời trước của Ông,
Giữa Tam thập tam thiên,
Mọi ái dục thành tựu,
Và Ông được chói sáng,
Giữa Thiên nữ đoanh vây.
Vi-n 4 (Anuruddha):
Bất hạnh thay Thiên nữ,
Họ kiên trú thân kiến,
Cũng bất hạnh, họ sanh,
Bị Thiên nữ chinh phục.
Vi-n 5 (Jàlinii):
Họ chưa biết hạnh phúc,
Chưa thấy Dandana,
Trú xứ các Thiền nhơn,
Danh xưng giới Tam thập.
Vi-n 6 (Anuruddha):
Kẻ ngu, Bà không biết,
Lời nói bậc La-hán,
Mọi hành là vô thường,
Phải chịu luật sanh diệt,
Chúng sanh rồi chúng diệt,
Nhiếp chúng là an lạc.
Hiện nay đối với ta,
Không còn chỗ trú xứ,
Trên cảnh giới chư Thiên,
Ôi này Jàlinì!
Ðường sanh tử đứt đoạn,
Nay tái sanh không còn.
Ekaṁ samayaṁ āyasmā anuruddho kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
Atha kho aññatarā tāvatiṁsakāyikā devatā jālinī nāma āyasmato anuruddhassa purāṇadutiyikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ anuruddhaṁ gāthāya ajjhabhāsi:
“Tattha cittaṁ paṇidhehi,
yattha te vusitaṁ pure;
Tāvatiṁsesu devesu,
sabbakāmasamiddhisu;
Purakkhato parivuto,
devakaññāhi sobhasī”ti.
“Duggatā devakaññāyo,
sakkāyasmiṁ patiṭṭhitā;
Te cāpi duggatā sattā,
devakaññāhi patthitā”ti.
“Na te sukhaṁ pajānanti,
ye na passanti nandanaṁ;
Āvāsaṁ naradevānaṁ,
tidasānaṁ yasassinan”ti.
“Na tvaṁ bāle vijānāsi,
yathā arahataṁ vaco;
Aniccā sabbasaṅkhārā,
uppādavayadhammino;
Uppajjitvā nirujjhanti,
tesaṁ vūpasamo sukho.
Natthi dāni punāvāso,
devakāyasmi jālini;
Vikkhīṇo jātisaṁsāro,
natthi dāni punabbhavo”ti.
At one time Venerable Anuruddha was staying in the land of the Kosalans in a certain forest grove.
Then a certain deity of the company of the thirty-three named Penelope had been Anuruddha’s partner in a former life. She went up to Anuruddha, and recited these verses:
“Set your heart there,
where you used to live:
among the gods of the thirty-three,
whose every desire is granted!
At the fore of a retinue
of divine maidens, you’ll shine!”
“Divine maidens are in a sorry state,
stuck in substantial reality.
And those beings too are in a sorry state,
who are attached to divine maidens.”
“They don’t know pleasure
who don’t see the Garden of Delight!
It’s the abode of lordly gods,
the glorious host of Thirty!”
“Fool, don’t you understand
the saying of the perfected ones:
all conditions are impermanent,
their nature is to rise and fall;
having arisen, they cease;
their settling is such bliss.
O Penelope, weaver of the web—
there are no more abodes for me in the host of gods.
Transmigration through births is finished,
now there’ll be no more future lives.”
Vi-n 1 Một thời Tôn giả Anuruddha trú ở giữa dân chúng Kosala, tại một khu rừng.
Vi-n 2 Rồi một Thiên nữ ở chúng Tāvatiṁsa, tên là Jàlinii, đời trước là vợ của Tôn giả Anuruddha, đi đến Tôn giả Anuruddha.
Vi-n 3 Sau khi đến, vị ấy nói lên bài kệ với Tôn giả Anuruddha:
Hãy hướng tâm tư Ông,
Vào đời trước của Ông,
Giữa Tam thập tam thiên,
Mọi ái dục thành tựu,
Và Ông được chói sáng,
Giữa Thiên nữ đoanh vây.
Vi-n 4 (Anuruddha):
Bất hạnh thay Thiên nữ,
Họ kiên trú thân kiến,
Cũng bất hạnh, họ sanh,
Bị Thiên nữ chinh phục.
Vi-n 5 (Jàlinii):
Họ chưa biết hạnh phúc,
Chưa thấy Dandana,
Trú xứ các Thiền nhơn,
Danh xưng giới Tam thập.
Vi-n 6 (Anuruddha):
Kẻ ngu, Bà không biết,
Lời nói bậc La-hán,
Mọi hành là vô thường,
Phải chịu luật sanh diệt,
Chúng sanh rồi chúng diệt,
Nhiếp chúng là an lạc.
Hiện nay đối với ta,
Không còn chỗ trú xứ,
Trên cảnh giới chư Thiên,
Ôi này Jàlinì!
Ðường sanh tử đứt đoạn,
Nay tái sanh không còn.
Ekaṁ samayaṁ āyasmā anuruddho kosalesu viharati aññatarasmiṁ vanasaṇḍe.
Atha kho aññatarā tāvatiṁsakāyikā devatā jālinī nāma āyasmato anuruddhassa purāṇadutiyikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ anuruddhaṁ gāthāya ajjhabhāsi:
“Tattha cittaṁ paṇidhehi,
yattha te vusitaṁ pure;
Tāvatiṁsesu devesu,
sabbakāmasamiddhisu;
Purakkhato parivuto,
devakaññāhi sobhasī”ti.
“Duggatā devakaññāyo,
sakkāyasmiṁ patiṭṭhitā;
Te cāpi duggatā sattā,
devakaññāhi patthitā”ti.
“Na te sukhaṁ pajānanti,
ye na passanti nandanaṁ;
Āvāsaṁ naradevānaṁ,
tidasānaṁ yasassinan”ti.
“Na tvaṁ bāle vijānāsi,
yathā arahataṁ vaco;
Aniccā sabbasaṅkhārā,
uppādavayadhammino;
Uppajjitvā nirujjhanti,
tesaṁ vūpasamo sukho.
Natthi dāni punāvāso,
devakāyasmi jālini;
Vikkhīṇo jātisaṁsāro,
natthi dāni punabbhavo”ti.